Alleen op pad!

Één keer in de paar maanden ga ik alleen op pad. Ik blijf gewoon in Nederland en ben meestal ergens te vinden in een huisje op de Veluwe. Soms een weekend, soms een midweek, maar deze keer ben ik een hele week weg. Even uitschakelen en opladen! Het geeft mij de ruimte om dingen te verwerken en de rust om weer tot mijzelf te komen. Patrick blijft thuis deze week. Ook de hond gaat niet mee, want dan moet ik nog rekening houden met een ander en op tijden leven. Om dat allemaal even los te laten, geeft zoveel vrijheid.

Ik heb een huis met sauna en een bad. Ik wandel zo het park af het bos in, wat ik dan ook zoveel mogelijk doe. Ik neem een duik in het zwembad, kijk een film. Ik heb een studie mee voor orthomoleculair therapie. Ik mijmer wat of luister een meditatie. Vervelen??? nee, dat zeker niet. Nu kan ik heel goed alleen en met mijzelf zijn, dat scheelt. Het zal niet voor iedereen zijn weggelegd.

Deze keer kwamen mijn vader en zijn vriendin een dagje langs. Samen zijn we naar een bostoren gewandeld in de omgeving en hebben we lekker ergens geluncht. Zonder na te denken of het kan qua prikkels, drukte, tijd enzovoort. Het was heerlijk, de zon scheen en we hebben kilometers gewandeld. De rest van de week was ik alleen. Als dat geen me-time is weet ik het ook niet meer. 

En het fijne is, ik heb weer zin om naar huis te gaan. Ik ben weer opgeladen en kan er weer een paar weken tegenaan ;)

En dan boek ik weer een huis ergens op de Veluwe. Op deze manier is er balans tussen zorgen voor een ander en zorgen voor mijzelf.

Liefs Marijke