En toen liet ik anderen echt toe in een stukje van ons leven. Dat voelt enorm kwetbaar. Maar toch is er een wens om te delen hoe het leven met een zorgintensief kind eruit ziet. Want ik merk nog al te vaak, dat mensen echt geen idee hebben. Nu ben ik niet zo goed in delen, helemaal niet als er niet om wordt gevraagd. Het is veilig om dit deel voor mijzelf te houden. Want dan kan niemand er iets van vinden of over zeggen. Waarom dan toch delen?! Puur om ouders te verbinden door mijn verhaal te delen, en meer inzicht te geven in het leven van ouders van een zorgintensief kind.
Ik ervaar het als prettig om verhalen van anderen "in het zelfde schuitje" te lezen. Het maakt minder alleen. Daarbij is het tevens een uitlaatklep. Een soort van dagboek, maar dan anders.
Toch vind ik het enorm spannend om dit alles te delen, want ook mensen die ik goed ken krijgen nu meer mee van wat er speelt en door mij heengaat. Dat komt natuurlijk erg dichtbij. Ik heb het dan ook lang afgehouden, maar ben er nu klaar voor (en mee). Ik laat mijzelf zien. De leuke dingen en ook de kwetsbare kant van het leven met een zorgintensief kind.
Liefs Marijke
Reactie plaatsen
Reacties