Jenthe is nog gek op Sint Maarten. Dus elk jaar maken we zelf een lampion. Op school worden die ook niet meer gemaakt als je naar het voortgezet onderwijs gaat, en ook stopt het langs de deuren gaan dan.
Maar wij gaan gewoon nog langs de deuren. Dat is dan meestal alleen bij een aantal bekenden die op het dorp wonen. Opa´s en oma´s, ooms en tantes, buren. Bij onbekende zal Jenthe niet snel aan de deur zingen. Dat is veel te spannend. Ze zingt niet zo snel als het gemiddelde kind en ook de tekst klinkt anders, maar dat neemt niet weg dat ze het toch doet. En dat heeft best even geduurd. De eerste jaren was IK meer aan het zingen en ontving Jenthe het snoep ;)
Nu durft ze steeds meer haar stem te laten horen. En bekenden laten haar in alle rust (uit)zingen en overladen haar uiteraard met genoeg snoep als beloning.
Dit jaar was het thema duidelijk, een paard! Maar dan wel één die nog niet bestaat. Dus crêpepapier gekocht, alles klaargelegd en beginnen maar. Gelukkig ben ik creatief, dus ik kon zelf wel een paard tekenen en had een idee over hoe de lampion eruit zou gaan zien. Jenthe was lekker aan het knippen en plakken en zocht zelf alle kleuren uit die er op het paard geplakt moesten worden. Ze had er veel lol in. Een paar uur verder hebben toch best een mooie lampion in elkaar gezet. We zijn trots en nu maar hopen dat het op 11 november goed weer is om te lopen, want ze wil hem graag aan iedereen laten zien!
Liefs Marijke
Reactie plaatsen
Reacties