Een jaar geleden kwam het idee om met de familie van Patrick een weekend weg te gaan, ter ere van een huwelijksfeest van zijn ouders. Al eerder hebben we zo´n weekend gedaan, op dat moment werd Jenthe vier jaar. Ik weet nog hoe intens het toen was. Het met elkaar zijn een heel weekend én de aanpassingen rondom Jenthe. Dus toen het idee werd geopperd was voor mij al snel duidelijk dat Jenthe en ik niet mee zouden gaan. Daarbij ook aangegeven dat de rest niet afhankelijk moet zijn van onze afwezigheid en het uitje gewoon moeten laten doorgaan.
Dus zo werd er een datum geprikt en nu een jaar later zijn ze het weekend weg geweest. Het uitje ging naar de Efteling en de groep bestond zonder ons uit zeventien personen. Ze waren verdeeld over twee huizen vlak naast elkaar. Jenthe en ik bleven thuis. Hoewel dit ergens verdrietig was, omdat we als gezin gesplitst werden en ook ditmaal een uitje niet door kon gaan door de hersenschade, waren we ook opgelucht dat we niet mee hoefde. Als ouders zijnde hoeven we niet constant ons kind in de gaten te houden en voor haar te moeten denken, grenzen moeten stellen, helpen ontprikkelen, met alles mee moeten, begeleiden, inschatten wat wel en niet lukt, niet met alles mee kunnen doen, aanpassen, troosten enz.
Voor Jenthe had het uitje niet fijn geweest. De drukte van de groep en het park, de hoeveelheid prikkels op het park en ook in het huis, de teleurstellingen als zij iets niet kan doen wat de anderen wel kunnen doen, het voelen van er niet bij horen aangezien de jeugd ouder is en helemaal zelfstandig. Ze zou volledig overprikkeld zijn en dat is het niet waard. Dat is jammer, maar Jenthe kan zich er wel in schikken, omdat meegaan te overweldigend is.
Ze ging gewoon naar paardrijden en we hebben het thuis gezellig gemaakt. En vooral de rust en regelmaat aangehouden die we altijd hebben. En de familie heeft ook genoten, dus helemaal prima zoals het was ingevuld. De enige momenten dat ik het lastig vond, was toen ik de foto´s van de familie bij elkaar of de kinderen bij elkaar voorbij zag komen op de app. Dan voelt het toch alsof wij daar ook bij zouden moeten staan.
Liefs Marijke
Reactie plaatsen
Reacties